Ma to bezpośredni wpływ na strukturę jedzenia. Podczas wolnego zamrażania w komórkach tworzą się duże kryształki lodu, które rozrywają ściany komórkowe. Po rozmrożeniu mięso traci sok, warzywa robią się miękkie, a sosy się rozwarstwiają. Szybkie zamrożenie w cienkiej warstwie daje drobne kryształki, które nie niszczą tkanek. Różnica jest odczuwalna zwłaszcza przy surowym mięsie, rybach, owocach i ziołach.

Lodówka nie chłodzi równomiernie. Powietrze krąży w niej w obiegu wymuszonym, ale różnice temperatur między półkami sięgają kilku stopni. Najcieplej jest na górnej półce i w drzwiach, najzimniej na dolnej półce nad szufladami. Środkowa część to strefa pośrednia. Ustawienie produktów zgodnie z tym podziałem przekłada się bezpośrednio na to, jak długo pozostaną zdatne do spożycia.

Raz na jakiś czas przestaw produkty i sprawdź, co zalega na dnie. Terminy przydatności warto kontrolować przy okazji wyjmowania zakupów, a nie dopiero wtedy, gdy poczujesz nieprzyjemny zapach. Prosty podział na górną, środkową i dolną strefę oraz szuflady wystarczy, żeby ograniczyć marnowanie jedzenia i rzadsze wyrzucanie zakupów.

Zamrażanie w dużym zbiorczym pojemniku wydaje się wygodne, dopóki nie trzeba rozmrozić całej bryły, żeby wyjąć jedną porcję. Problem nie leży w samej temperaturze, ale w drodze, jaką musi pokonać chłód. Każdy centymetr produktu to kolejna bariera dla odprowadzania ciepła. Im grubsza bryła, tym dłużej trwa zamrożenie jej środka, a w tym czasie wierzchnie warstwy są już twarde i przewodzą gorzej. Rozwiązanie jest proste: dzielić na cienkie, płaskie porcje.

Jak gotować, żeby uzyskać pożądaną konsystencję Aby uzyskać jajko na miękko, włóż je do wrzącej wody i gotuj około 3–4 minut. Białko będzie ścięte, a żółtko pozostanie płynne. Dla jajka na półtwardo potrzeba 5–6 minut — żółtko zgęstnieje, ale nie stwardnieje całkowicie. Jajko na twardo wymaga 8–10 minut; po tym czasie zarówno białko, jak i żółtko są w pełni ścięte. Pamiętaj, że czasy te dotyczą jajek w temperaturze pokojowej. Jeśli wyjmiesz je prosto z lodówki, dodaj około minuty, ponieważ zimne jajko obniży temperaturę wody i wydłuży proces.

W kuchni najczęstsze błędy wynikają z ignorowania tych różnic. Wrzucanie jajek do wrzątku i gotowanie ich na ostrym ogniu przez kilkanaście minut to najprostsza droga do gumowatego białka i zielonkawego żółtka. Ten zielony nalot to siarczek żelaza, który powstaje, gdy siarkowodór z białka reaguje z żelazem z żółtka — nie jest szkodliwy, ale zmienia smak i wygląd. Lepiej zacząć od zimnej wody, doprowadzić ją kolory ścian do salonu wrzenia, a potem zdjąć garnek z ognia lub zmniejszyć moc i trzymać jajka pod przykryciem przez odpowiedni czas: około 4–5 minut na płynne żółtko, 7–8 minut na średnio ścięte, 10–12 minut na twarde. Po ugotowaniu warto natychmiast przełożyć jajka do zimnej wody — zatrzymuje to proces i ułatwia obieranie.

Po ugotowaniu natychmiast przelej jajka zimną wodą. Nagłe schłodzenie zatrzymuje proces ścinania białek i ułatwia obieranie. Jeśli zostawisz jajka w gorącej wodzie, będą dalej twardnieć, nawet po wyłączeniu palnika. Zimna woda sprawia też, że błona pod skorupką kurczy się i odstaje, dzięki czemu skorupka schodzi łatwiej. To prosty trik, który ratuje wiele jajek przed trudnym obieraniem.

Co się dzieje, gdy tego nie zrobisz? Środek bryły pozostaje ciepły, gdy zewnętrze jest już skute lodem, i proces trwa długo. Powstają duże kryształy, a po rozmrożeniu produkt jest wodnisty i rozpadnięty. Drugi typowy błąd to wkładanie ciepłych potraw. Gorące naczynie podnosi temperaturę w całej zamrażarce, spowalnia zamrażanie sąsiednich porcji i sprzyja powstawaniu szronu na ściankach. Ostudź potrawę w lodówce, a dopiero potem mroź. Trzeci błąd to zbyt duże porcje. Jeśli remont łazienki krok po kroku rozmrożeniu połowa jedzenia ląduje w koszu, porcja była po prostu za duża.

Szuflady na warzywa i owoce mają zwykle wyższą wilgotność i łagodniejszą temperaturę niż półki. To dobre miejsce dla warzyw liściastych, papryki, ogórków, marchwi, jabłek i gruszek. Nie wkładaj tam jednak pomidorów, bananów ani cytrusów, bo chłód psuje ich smak i strukturę. Ogórki i papryka też lepiej znoszą szufladę niż górną półkę, ale nie trzymaj ich dłużej niż kilka dni. Warzywa przechowuj bez folii, w papierowych torebkach lub luźno — w szczelnie zamkniętych workach zbierają się skropliny i szybciej gniją.

Smażenie płytkie i głębokie — różnica w temperaturze i efekcie Smażenie płytkie wymaga tłuszczu o głębokości około pół centymetra do jednego centymetra i temperatury od 160 do 180 stopni. Zbyt niska temperatura sprawia, że produkt puszcza wodę i zaczyna się dusić, zamiast się rumienić. Zbyt wysoka — tłuszcz dymi, a skórka przypala się na zewnątrz, zostawiając surowe wnętrze. Głębokie smażenie to zanurzenie produktu w tłuszczu o temperaturze 170–190 stopni. Kluczowe jest, by nie wrzucać zbyt dużo na raz, bo gwałtownie spada temperatura i potrawa nasiąka tłuszczem. Po wyjęciu odkładaj na kratkę, nie na papierowy ręcznik — para skrapla się pod spodem i rozmiękcza skórkę.

If you cherished this posting and you would like to receive extra facts with regards to strona kindly take a look at the web page.